Citaten
 |
Het allerbeste is alleen te zijn en je ziel in stilte te ervaren. Bron: Sunyata |
|
|
Hij die alles wat gelukkig maakt van zichzelf afhankelijk heeft gemaakt, en niet van anderen, heeft de beste weg voor een gelukkig leven gevonden. Bron: Plato |
|
|
Hoe krachtiger en oorspronkelijker een geest, hoe meer hij gelooft in een solitair bestaan. Bron: Aldous Huxley |
|
|
Het gelukkigste leven is een druk solitair bestaan. Bron: Voltaire |
|
|
Een mens kan slechts zichzelf zijn als hij alleen is. En als hij niet van eenzaamheid houdt, houdt hij niet van vrijheid, want enkel wanneer hij alleen is, is hij echt vrij. Bron: Schopenhauer |
|
|
Leg je toe op alleen zijn, en je zult God in jezelf vinden. Bron: Teresa van Avila |
|
|
Het is niet gemakkelijk te erkennen, dat eenzaamheid niet bestaat. Bron: Helena Roerich - Broederschap par. 228 |
|
|
De prijs van het pad temidden van vijandelijke kreten is veel hoger dan die van het pad der eenzaamheid. Bron: Helena Roerich - Nieuw Tijdperk Gemeenschap par. 256 |
|
|
Voor de hele ontwikkeling van het menselijk wezen, wordt eenzaamheid noodzakelijk, als een manier om gevoeligheid te kweken.Bron: J. Krishnamurti: Life Ahead |
|
|
Eenzaam steekt de bergtop omhoog - het gevoel van eenzaamheid zal hem nooit verlaten. Gezegend bent u, als dit gevoel u bekend is. Bron: Helena Roerich - Bladeren uit de tuin van Morya I, par. 152 |
|
|
Vele begrippen in het leven zijn onvernietigbaar, maar ze moeten worden teruggebracht tot hun ware betekenis, zo ook met het begrip eenzaamheid. Nergens wordt er gezegd dat een yogi fysiek alleen moet zijn, doch in de geest is eenzaamheid onvermijdelijk. Terwijl hij zich wijdt, kristalliseert de yogi zijn individualiteit uit. Bron: Helena Roerich - Agni Yoga, blz. 149 |
|
|
...De leerling
ontvangt de verlichting der vreugde. Hij onderneemt talloze onderzoekingen.
Hij aanvaardt de kilte der eenzaamheid. |
|
|
Denk erover na hoe dikwijls zelfs Christus zich in eenzaamheid terugtrok. Zelfs zijn geest had prana nodig. Bron: Helena Roerich - Bladeren uit de tuin van Morya I, par. 370 |
|
|
Ook Jezus kende momenten van grote eenzaamheid. Grote zielen zijn altijd eenzame zielen. Zij gaan geheel alleen de moeilijkste stukken van de lange weg van terugkeer. Christus was altijd eenzaam. Zijn Geest dreef Hem altijd weer in afzondering. Bron: Alice A. Bailey ‘Van Bethlehem tot Golgotha’. |
Het geschenk van eenzaamheid
Spiritueel gezien, is eenzaamheid een groot geschenk. Eindelijk worden we hierdoor enerzijds gedwongen tot onze kern te komen, kunnen we denken-en op zoek gaan naar onze kern, en anderzijds worden onze nieuwe verworvenheden beschermd tegen 'vertrappeling' -Kijk eens naar de tekst over zwijgen op de site.
Hieronder - nog enkele bedenkingen. Misschien is het relevant voor u,- neem eruit wat kan helpen. Voor wat het waard is, want iedereen wandelt zijn eigen weg.
Eenzaamheid heeft verschillende vormen, cfr nieuwsbrief 'Lichtdrager' April.
Hier is het misschien goed een citaat aan te halen uit een boek van Herwig
Arts:
|
|
'Toegeven
aan het mysterie is het veilige omgrensde huis van schijnbaar evident
zelfbezit verlaten om naar buiten te treden en zich te begeven op een domein
waar geen vaste wegen meer bestaan. Dit is zich wagen in een eindeloos
avontuur van het ingaan op het oneindige, ofwel kiezen voor het evidente
eindige.' Voor Herwig Arts is dat
een keuze tussen 'Hemel en Hel'. |
Deze ervaring van één van de vele vormen van fundamentele eenzaamheid vangt meestal aan als men zich nog 'in groep' bevindt. Er is dan het gevoel zich niet meer verbonden weten, zich vreemde voelen; een gevoel dat velen het hele leven al meedragen. In essentie is er dezelfde uitnodiging om een halt toe te roepen aan onze huidige manier van leven; een uitnodiging op zoek te gaan naar ons echte ik, naar de oorzaak van dit gevoel, naar het doel van ons bestaan, en uiteindelijk naar de woestijnervaring, om tot die eigen kern door te dringen en het spirituele aspect van het leven terug een plaats te geven. Hoe fundamenteler die eenzaamheid wordt, hoe sneller en heftiger we er iets aan gaan doen, en hoe sneller we 'herboren' kunnen worden. Maar er is wel actie vereist, liefst een beleving met passie voor het onderwerp om genoeg kracht als tegengewicht te bieden, een katapulterende kracht die de poort naar het nieuwe inzicht opent, en dat is geen gemakkelijke opgave.
De dan verworven rust, zelfs in een situatie van 'alleen' zijn, is dan niet meer eenzaam. De rust begint door alleen maar aan het proces te beginnen. Stilaan ontdekt je dan de synchroniciteit: vraag en je zult krijgen. Het is een plezant spel hiermee aan het werk te gaan, en soms echt spannend door de magie die het meebrengt. Want 'hierboven' 'spelen' ze mee. Dit is een eerste stap je nooit meer eenzaam te kunnen voelen, want we hangen allemaal energetisch aan mekaar, de hele kosmos, en worden erdoor geholpen, meer dan ooit tevoren. We krijgen zoveel cadeaus, maar zijn er ons niet altijd van bewust. Tot we bewust 'Ja' zeggen aan het leven in 'eenheid', vanaf dan zijn we voelbaar ondersteund, en komen ook mensen op je weg - de juiste, en de energieën!
In de geschriften spreken ze van de 'woestijnervaring', en daarna lezen we van de blijvende verworvenheden. Lees hier ook de paragraaf 'Een tweede factor die van belang is....' uit deze tekst.
Het gevoel van 'fundamentele eenzaamheid' komt waarschijnlijk voort uit de illusie van afgescheidenheid in de eerste periode van deze woestijnperiode. De vraag is hoeveel woestijnperiodes we zo doormoeten in ons leven. Misschien totdat we leren dat er één stem is die altijd luistert en antwoordt, en dat we verbonden zijn met die stem. Hopelijk kan de site al iets aanbieden om je erdoor te helpen, om te overtuigen van de schoonheid, en de noodzaak van eenzaamheid; en ook om het zien en voelen zo in te stellen dat we onze werkelijke eenheid terug ontdekken, en daar de levende bewijzen van te krijgen.
Links & literatuur
Links
Boeken
Alice A. Bailey: "Stof om na te denken": Eenzaamheid.
Herwig Arts: De lange reis naar binnen
Laatste aanpassing op deze Pagina: 26/02/2005
