Ziel

Dat er aan het leven en het bewustzijn, zoals wij dat ieder moment van de dag ervaren, een oorzaak op het innerlijk gebied ten grondslag ligt, wordt door heel veel religies en filosofieën verkondigd, en wordt door vele individuen van getuigd.

Een zeer breed gedragen visie op die "innerlijke oorzaak" is het concept van de ZIEL.

Er bestaat een zevental radio-uitzendingen, verzorgd door de Lucis Trust, over de Ziel. Deze zijn hier te vinden.
De uitzendingen behandelen enerzijds op volwassen en anderzijds op een verrassend ontnuchterende en verhelderende manier de eigenschappen van de Ziel, en hoe deze te herkennen is zowel buiten als binnen jezelf.

Het is weliswaar in het Engels, maar het wordt in een verstaanbaar tempo gesproken. Het verdient de aanbeveling om er op een rustig moment en met volle aandacht naar te luisteren.
Ze zijn te downloaden als MP3 en elke aflevering duurt een half uur.

Er wordt in deze periode veel gesproken over het felbegeerde fenomeen tweelingzielen als de hoogste

vorm van geluk die iemand op aarde zou kunnen ervaren. Maar wat is dit eigenlijk precies? En hoe

verhoudt zich dit dan met verbindingen met andere mensen waar je het eigenlijk ook heel goed mee

kunt vinden? Met andere woorden wat is het verschil tussen een “zielenmaatje” (soulmate) en een

tweelingziel? In dit artikeltje wordt geprobeerd om hier meer duidelijkheid over te geven.

Tweelingzielen hebben kennelijk iets heel bijzonders met elkaar, iets wat andere zielen niet met elkaar

hebben en ook nooit zullen krijgen. Het gaat hier in wezen om een stel zielen die al vanuit de

oorsprong aan elkaar verbonden zijn. Het zijn als het ware twee delen van één geheel. Hun eenheid is

dus onbetwistbaar en zo op het eerste gezicht onverbrekelijk. De ene helft volgt gewoonlijk een

overwegend mannelijke incarnatielijn terwijl de andere ziel een overwegend vrouwelijke lijn volgt.

Toch zullen beide zielen zowel mannelijke als vrouwelijke incarnaties opdoen om zo het menszijn in

Tweelingzielen worden vooral gekenmerkt door grote overeenkomsten, zo is het gangbare

uitgangspunt bij veel mensen. Een verbinding met zo’n “lot uit de loterij” wordt daarom beschouwd

als iets hemels. Voor veel mensen is het vinden van de tweelingziel een soort van trofee geworden die

kennelijk garant zou moeten staan voor een succesvol spiritueel leven. Sommige mensen hebben zelfs

het idee dat men zonder de zielenhelft nooit gelukkig zouden kunnen zijn op aarde. Dit zou dan

kennelijk niet mogelijk zijn in het plan dat voor zo’n incarnaties is gemaakt. Anderen vertrouwen erop

dat gelukkig zijn niet afhankelijk is van hun tweelingziel maar vooral van het eigen programma dat

Voor de geboorte is er een soort van blauwdruk bekend van hoe de incarnatie er ongeveer uit zal gaan

zien wanneer alles volgens plan verloopt. Dit geldt voor alle mensen die in incarnatie zijn en het staat

dus van tevoren al min meer gepland of iemand de tweelingziel zal ontmoeten in dit leven of dat dit er

hoogstwaarschijnlijk niet van zal komen. Soms zijn de beide zielenhelften niet tegelijkertijd in

Zielen incarneren gewoonlijk in groepen bij elkaar in de buurt en hebben naast individuele doelen ook

een overkoepelend doel als groep. Binnen zo'n groep kan iedereen dan een eigen plaats innemen,

gewoonlijk als gevolg van een lange reeks incarnaties die daaraan vooraf zijn gegaan. Men heeft in

praktijk vele malen ongeveer dezelfde rol in een lange reeks van incarnaties. Tijdens al deze levens

heeft men dus vele sterke contacten opgebouwd met andere leden van dezelfde groep waarbij er vaak

sprake is geweest van partnerrelaties. Deze aanverwante zielen worden soms “soulmates” genoemd.

Wanneer zo'n groep zielen in incarnatie is gekomen dan zal er in eerste instantie niet altijd herkenning

zijn van zichzelf als een ziel, laat staan van dezelfde groep zielen waar men een onderdeel van is.

Wanneer de ontwikkeling gunstig verloopt dat kan iemand werken aan de opbouw van een steeds

bewustere samenwerking met de ziel. In het gewone dagelijkse leven betekent dit het volgen van het

diepe gevoel dat ergens binnenin aanwezig is. Vaak wordt dit subtiele gevoel eerst nauwelijks

opgemerkt maar naarmate iemand daar steeds meer op gaat letten kan dit gevoel zich steeds meer gaan

ontwikkelen. Sommigen mensen noemen dit het innerlijk weten of het geweten. Anderen spreken in

dit verband over hun intuïtie. Van daaruit ontstaat er geleidelijk ook meer zicht op het doel van de

In het verlengde daarvan komt men dan vaak ook in aanraking met anderen die ongeveer hetzelfde

spoor volgen en ongeveer hetzelfde doel hebben gekozen. Met andere woorden men komt dan in

aanraking met zielsverwanten, mensen die men heel goed kent vanuit lange reeksen van incarnaties.

Deze herkenning van “soulmates” is voor veel mensen een wonderlijke ervaring die een grote

Zolang iemand nog niet het spoor van de ziel volgt en de samenwerking met de eigen ziel nog niet

bewust wordt herkend in het gewone dagelijkse leven, zolang kan men gewoonlijk ook de tweelingziel

niet goed herkennen hoe graag iemand dat ook zou willen. Voor veel mensen betekent dit dat men in

wezen een soort van wensgedachte koestert die men vaak bevestigd probeert te krijgen via informatie

van de Gidsen of via allerlei paragnosten. Met andere woorden men herkent de tweelingziel dan niet

op eigen kracht maar gelooft dat de uitspraken van anderen waarschijnlijk wel juist zullen zijn. Veel

mensen worden door deze wensgedachten misleid. Vaak speelt seksualiteit hier een belangrijke rol.

Stel dat iemand het spoor van de ziel volgt in het gewone dagelijkse leven en in aanraking is gekomen

met de tweelingziel. Is er dan altijd de vreugde van herkenning van de andere helft?

Gewoonlijk ervaren mensen die in een dergelijke situatie terechtgekomen zijn deze diepe herkenning

maar af en toe. Voor het overgrote deel van de tijd zijn er kennelijk andere dingen gaande die deze

herkenning belemmeren. Als tweelingzielen elkaar ontmoeten dan is daarmee immers niet gezegd dat

beide helften ook werken aan de opbouw van verbinding met de ziel. Dit kan zo zijn maar het is niet

vanzelfsprekend. Het vraagt een hele bewuste keuze om hier al dan niet aan te willen werken en ieder

moet deze keuze helemaal zelf maken. Ook de tweelingziel kan deze keuze niet voor de ander maken

hoe hecht men ook aan elkaar is verbonden. Zolang de bewuste verbinding met de eigen ziel nog niet

is opgebouwd zolang zal ook verbinding met de tweelingziel niet in de diepte van het hart kunnen

Stel dat beide zielenhelften bewust kiezen voor de opbouw van verbinding met de eigen ziel. Dan zal

er na verloop van tijd ook zicht ontstaan op het doel van de ziel. Als het gaat om een stel

tweelingzielen dan ligt het doel gewoonlijk in elkaars verlengde. Het doel hoeft niet per sé helemaal

gelijk te zijn maar er zullen vaak wel sterke raakvlakken zijn. Hier komt dus één van de mooie kanten

van het tweelingzielenschap naar voren. Bovendien zal men vaak een ruime ervaring hebben

opgebouwd in de onderlinge samenwerking in de loop van honderden incarnaties. Dit biedt

mogelijkheden om heel veel werk te kunnen verzetten in het belang van de groep waar men onderdeel

Niets dan vreugde dus? In de praktijk spelen er allerlei andere factoren een rol die zowel de vreugde

als de herkenning verstoren. Eén zo’n “storende factor” is het uitwerken van karma. Juist een stel

tweelingzielen heeft een enorme ervaring in de onderlinge omgang met elkaar opgedaan in vele

duizenden jaren. Het is onvermijdelijk dat er in de loop van zo'n lange periode dingen zijn blijven

liggen die destijds niet goed zijn begrepen in de onderlinge wisselwerking en die later opnieuw moeten

worden onderzocht. Het karma maakt dan dat in een volgende incarnatie oude moeilijkheden opnieuw

naar voren kunnen komen met als bedoeling om dat gezamenlijk door te werken. Soms lukt dit en

soms slagen de beide helften er opnieuw niet in om de juiste koers te vinden en te blijven volgen.

Wanneer één van beide helften er wel in slaagt om het spoor van de ziel te blijven volgen maar de

andere helft niet, dan kan daardoor de verbinding met de tweelingziel toch opnieuw afbreken. Er zijn

dus geen garanties voor succes. Beide helften zullen zich dus tot het uiterste in moeten spannen om

het eigen geestelijke huiswerk op te lossen en alleen wanneer dit slaagt kan de onderlinge relatie ook

daadwerkelijk een succes worden. Dit principe heeft dus veel overeenkomsten met andere relaties

waarin het succes uiteindelijk ook afhankelijk is van de inspanningen van beide partners om er iets

Dan zijn er nog een aantal “technische” elementen waardoor herkenning van de tweelingziel soms

wordt bemoeilijkt. Wonderlijk genoeg vertonen de horoscopen van tweelingzielen niet altijd veel

overeenkomsten hoewel men dit gevoelsmatig misschien wel zou verwachten. Zowel het zonteken als

de ascendant kan volkomen van elkaar verschillen. Vaak is er wel een verbinding via één van de tekens

van de Dierenriem die bij de ene naar voren komt als het zonteken en bij de andere als de ascendant.

Tweelingzielen hebben over het algemeen dezelfde zielestraal. Dit is één van de zeven stralen die

werkzaam zijn in ons zonnestelsel. Toch betekent dit niet dat beide helften ook dezelfde

persoonlijkheidsstraal hebben. Vaak is het zo dat beide helften in hun persoonlijkheidsaspect worden

ingekleurd door een ander straaltype. Van een stel tweede straals tweelingzielen bijvoorbeeld kan de

ene een eerste straals persoonlijkheid hebben en de andere een tweede straals persoonlijkheid. De

overeenkomst tussen de zielen is dan wel groot maat er zijn tegelijkertijd ook verschillen in de

persoonlijke inkleuring en dit is toch een aspect dat in het dagelijkse leven steeds opnieuw naar voren

De ontwikkeling van de twee helften van de tweelingzielen kan individueel heel verschillend zijn, hoe

merkwaardig dit misschien in eerste instantie ook klinkt. Men is onderdeel van een groep zielen en

men is verbonden aan een tweelingziel en toch heeft men binnen dit raamwerk een eigen traject van

ontwikkeling doorgemaakt dat soms sterk kan afwijken van het traject van de andere helft. Dit is de

reden dat men op een ander punt van geestelijke ontwikkeling kan zijn aangekomen dan de

Een interessante vraag in dit verband is hoe de verbinding is met de tweelingziel bij de Meesters van

Wijsheid? Als zij in incarnatie zijn hebben zij dan altijd contact met hun tweelingziel?

Voor veel mensen klinkt dit in eerste instantie misschien logisch maar bij nader onderzoek kan hier

een andere mening over ontstaan. Een Meester van Wijsheid is geroepen om te dienen in het Plan van

Geestelijke Evolutie. Het arbeidsterrein wordt hierin vastgesteld in onderling overleg met de Groten

vanuit de Witte Broederschap waaronder de Heren van Karma. De Meesters hebben zware taken en

grote verantwoordelijkheden op zich genomen en zij hebben geen “speelruimte” meer om zich bezig

te houden met dingen die niet per sé noodzakelijk zijn. Als hun tweelingziel in moeilijkheden is

gekomen dan betekent dit niet dat een Meester de aangewezen redder in nood zou moeten zijn. Zij

kennen weliswaar hun tweelingziel heel goed en toch kan het zijn dat er andere helpers worden

aangewezen die rechtstreeks verband houden met het karma dat zo iemand dan zal moeten uitwerken.

Een Meester is dus vaak niet de aangewezen persoon om zoiets op zich te nemen. Bovendien is het

maar de vraag of hij of zij zou worden geaccepteerd door de tweelingziel als een redder in nood. Het

kan zelfs zo zijn dat de tweelingziel die in moeilijkheden is geraakt de andere helft niet (h)erkent.

Wanneer deze helft dan ook nog een Meester van Wijsheid zou zijn dan wordt deze herkenning

hierdoor niet gemakkelijker hoe vreemd dit misschien in eerste instantie ook klinkt. In praktijk is het

zo dat de Meesters van Wijsheid zich in het gewone dagelijkse leven gewoonlijk niet bezig houden met

Sommige mensen verwachten nu met hun laatste leven bezig te zijn. Vanuit die gedachte verwacht

men dan ook in verbinding te komen met hun tweelingziel, om de incarnatiereeks als het ware in een

gelukzalige toestand te kunnen afronden. Dit zijn pijnlijke misverstanden die hardnekkig zijn

geworteld in het spirituele wereldje van deze tijd. In praktijk is het zo dat de vergevorderde zielen hard

nodig zijn voor het vele werk in het Grote Plan van Geestelijke Evolutie. Wanneer juist deze sterke en

getrainde zielen onze wereld zouden verlaten dan zou er hoogstwaarschijnlijk een zwaar tekort aan

capabele werkers ontstaan. Degene die de leiding hebben over de geestelijke evolutie van de mensheid

zullen dit ongetwijfeld niet toestaan. De conclusie mag dan ook zijn dat de veronderstelling van

mensen om in hun laatste leven terecht te zijn gekomen vooral een diepgekoesterde wensgedachte is

en niet overeenkomt met de werkelijkheid. Veel paragnosten hebben de neiging om vooral dit soort

van wensgedachtes van mensen te bevestigen maar daar komt iemand uiteindelijk niet veel verder

De zielenhelften gaan elkaar pas echt goed herkennen als zielen wanneer er al een sterke verbinding

met de eigen ziel is opgebouwd door beide helften. Dit is iets wat nog niet heel veel voorkomt hoewel

er steeds meer zijn die hier wel aan proberen te werken. Men kan elkaar dan af en toe als zielen

herkennen zoals men ook anderen van dezelfde zielsgroep af en toe kan herkennen als ziel. Deze

herkenning wordt aanzienlijk sterker wanneer men werkzaam is als een ziel in het Plan van geestelijke

evolutie. Men herkent zichzelf en de ander het beste wanneer men op die manier dienst doet als

In het gewone dagelijkse leven worden mensen vooral ingekleurd door hun persoonlijke kenmerken

die worden bepaald door astrologische invloeden, stralenstructuur en karma. Mensen die dezelfde

stralenkenmerken hebben en geboren zijn onder hetzelfde zonteken zullen het over het algemeen

goed met elkaar kunnen vinden, ook al zijn ze geen tweelingzielen. Bovendien zullen mensen met

dezelfde soort interesses, hobby's en beroepen het ook vaak goed met elkaar kunnen vinden ook al

zijn het absoluut geen tweelingzielen. Met andere woorden men kan soms bij een maatje uit de

zielsgroep (soulmate) een veel sterker gevoel van herkenning ervaren dan bij de eigen tweelingziel.

Het hele thema tweelingzielen heeft een nogal romantische bijsmaak gekregen alsof men alleen langs

deze weg de ware vreugde van verbinding met de ziel zou kunnen ervaren. In de praktijk van het

gewone dagelijkse leven zou men heel goed gelukkig kunnen zijn in een huwelijk met iemand anders

dan de tweelingziel. Zelfs zonder een huwelijkse relatie zou men toch nog gelukkig kunnen zijn door

een sterke verbinding met de eigen ziel te ontwikkelen en door een leven op te bouwen waarin er een

Tweelingzielen hebben prachtige mogelijkheden om elkaar aan te vullen en te versterken maar er zijn

in de praktijk ook vaak grote moeilijkheden die moeten worden overwonnen. Door het beschrijven

van deze aspecten van het leven van tweelingzielen kan er misschien een realistischer beeld ontstaan

dan er nu vaak is. Hierdoor kunnen al te hoge verwachtingen enigszins worden afgeremd en komt er

meer ruimte voor de eenvoudige werkelijkheid van het gewone dagelijkse leven. Iedereen kan

proberen om te leren samenwerken met de ziel. Hierdoor komt ook het geluk dichterbij en voelt men

vaak een sterkere verbondenheid dan voorheen mogelijk was. Soms komt men dan in hechtere

verbinding met een soulmate of een tweelingziel en toch ligt de werkelijke kracht verborgen in de