Het Regenboogpad

 

Jezus

Home    Citaten -  Leringen - Wandel mee - Programma - Links  & Literatuur

 

Leven

Jezus was de belichaming van mededogen en liefde. Zijn hele leven was toegewijd aan dienstverlening. In het belang van de waarheid gaf Hij zijn eigen leven.' Het volk vereerde Jezus als de Christus, de gezalfde, want zij vonden in Zijn woorden en daden geen spoor van ego.

Jezus demonstreerde vijf inwijdingen in zijn leven:

  1. De geboorte in Bethlehem

  2. De doop in de Jordaan.

  3. De verheerlijking of Transfiguratie op de Berg

  4. De kruisiging of Verzaking op Golgotha

  5. De opstanding uit het graf en de Hemelvaart.

Inwijding staat in verband met bewustzijn en is slechts een woord dat we gebruiken om de overgang aan te geven die de mens kan maken vanuit het bewustzijn van het vierde of mensenrijk naar het vijfde of geestelijk rijk; het Zielenrijk, het rijk Gods. Christus kwam om de weg tot in dat rijk te openbaren.

Jezus kwam aan het begin van de astrologische eeuw, die wij het Vissentijdperk noemen, omdat gedurende deze periode van ongeveer 2000 jaar, onze zon door dat teken van de zodiak ging.

Jezus duidde ook op het komende tijdperk, het Watermantijdperk, in zijn instructies aan zijn discipelen toen hij hen opdroeg de stad binnen te gaan en zei: “Wanneer gij in de stad  zult zijn gekomen, zal een man u tegemoettreden die een kruik met water draagt; volg hem in het huis waar hij binnengaat”(Luk.XXII 7,10) Dit deden ze en het grote en heilige feest van het avondmaal werd later in dat huis gehouden. Dit verwijst naar de Watermanperiode waarin wij allen aan dezelfde tafel zullen zitten en het avondmaal met elkaar zullen nuttigen.

De 12 leerlingen vertegenwoordigen de 12 tekens van de dierenriem.

Men heeft de astrologische kennis in het Bijbelverhaal niet erkend en tevens niet in de afbeeldingen van bv. Maria. In zo goed als elke Rooms Katholieke kerk op het europese continent kan men afbeeldingen en beelden zien van Maria, staande op een halve maan en twaalf sterren rond haar hoofd. (een duidelijke verwijzing naar de zodiak of de dierenriem).  Bron: Alice A. Bailey ‘Van Bethlehem tot Golgotha’.

Alles wat jezus gedaan heeft stond in het teken van de vissen; een duidelijke verwijzing naar het Vissentijdperk en hij gaf vele hints rond het komende tijdperk; dat van de Waterman.

Beproevingen:

In de woestijn: Op zijn drievoudige lagere aard werd Hij beproefd. Driemaal weerstond hij met succes. Daardoor was het voor Hem mogelijk de Weg van werelddienst te gaan via de ervaring op de Berg van de Verheerlijking (de derde inwijding).

Wij allen zullen ten gepaste tijde deze beproevingen moeten doorleven

Jezus was ‘in en aan, maar niet van de wereld’.: beproefd door de duivel was hij vrij van begeerte, van emotionele reacties en niet juist gerichte mentale processen. Alleen zuivere begeerte naar het goddelijke is overgebleven.

Over de periode tussen het 13de en 30ste jaar staat niets vermeld in de Bijbel. Hij is dan met een caravaan mee naar het Oosten getrokken en heeft zeer veel wijsheid en kennis opgedaan bij grote leraren in India, Tibet, Himalayagebergte, Perzië, Assyrië, Griekenland, Egypte. In Tibet stond en staat hij bekend als St.Isa.

Voorspellingen

Jezus heeft de meest hoogstaande voorspellingen gedaan. Een van de belangrijkste reeks van voorspellingen is te vinden in het verslag van Mattheus 24. Wat daarin beschreven staat komt overeen met deze overgangstijd tussen Vissen en Waterman.

Meester Jezus

Hij is het brandpunt van de energie die door de verschillende Christelijke Kerken stroomt, leeft tegenwoordig in een Syrisch lichaam en houdt verblijf in een bepaald deel van het Heilig land. Hij reist veel en brengt veel tijd door in de verschillende delen van Europa. Hij is groot en mager, met een nogal lang smal gezicht, zwart haar, bleke gelaatskleur en doordringende blauwe ogen. Na zijn leven als Jezus onderging Hij als Apollonius van Tijana de vijfde inwijding en werd een Meester van Wijsheid. Bron: Alice A. Bailey: ‘Mensen en Zonne-inwijding’.

 

Naar boven ••>

Citaten

bullet

In momenten van uiterste nood en crisis richt het levensverhaal van Christus onze aandacht op het feit, dat Hij toen in verbinding kwam met Zijn Vader in de hemel. God sprak tot Hem in termen van erkenning; God getuigde van het feit dat Hij Hem kende als zijn geliefde zoon. Behalve deze historische feiten moeten we ook beseffen, dat "zoals Hij, ook wij in deze wereld zijn" en dat Christus zelf ons verzekert, dat God ook onze vader is. Dan opent zich de deur der mogelijkheden. Dan kunnen wij tot het besef komen, dat in tijden van intense nood, spanning en crisis, wanneer de mensenziel bewogen is tot op het vereiste punt van geestelijke ontvankelijkheid (wat altijd met Christus het geval was) er dan op dezelfde manier een goddelijke erkenning van de hoogst mogelijke regionen kan volgen, die in staat zal zijn om verlossing en bevrijding te brengen en kracht te geven - kracht om het goede te doen - om die maatregelen te nemen die nodig zijn voor het geestelijk doel en dientengevolge voort te gaan op het pad van evolutie. Bron: Alice Bailey -  Het naar buiten treden van de Geestelijke Hiërarchie par. 391

Leringen

Bij Jezus staat niet zijn leer, maar wel zijn persoon zelf centraal. Het Christendom is geen godsdienst van een boek, maar wel van een levende persoon. Jezus vereenzelvigt zich met de vader: 'wie mij ziet, ziet de vader'. Hij leert dat God in elk van ons - 'in de minste onzer broeders en zusters' aanwezig is. Hij verkondigt geen nieuwe leer of moraal maar wel een nieuwe contactmogelijkheid of relatie met God, en wel langs de weg van Christus' persoon om.  (Bron: Herwig Arts- de lange reis naar binnen)

De boodschap van Christus is geen dogmatisch systeem, maar wel een inwendige levenswijze (Erasmus).Jezus heeft zelf nooit iets opgeschreven.

Voor het bereiken van de bevrijding zijn lange jaren van geestelijke discipline en ijver nodig. Ieder die God zoekt, moet dezelfde stadia als Jezus doorlopen. 'Iedereen moet in zijn leven van de toestand van dualisme, waarin men zich gescheiden voelt van God, voortschrijden naar de toestand van speciaal non-dualisme, als Gods vertrouwde kind. Hierna moet de toestand van eenheid met de hemelse Vader worden bereikt - volledig non-dualisme.'

Alles is liefde. Alles is een.'

Jezus onderwees eenvoudige praktische lessen in spirituele vooruitgang voor het welzijn van de mensheid.

Jezus die als historische figuur niet toevallig nà Boeddha én in een joods lichaam incarneert, belichaamt een nieuwe energie, m.n. die van de ‘zichzelf volledig in overgave uitstralende Liefde’.

Via het bijbels verhaal geeft hij ook uitdrukking aan de vijf grote inwijdingen die een mens doorheen zijn geestelijke tocht onderneemt: geboorte, doop, transfiguratie, verzaking, en in een later leven de ontwikkeling van Meesterschap.

Het Nieuwe Testament is uitnodiging aan de mensheid om dié Liefde in al haar hoedanigheden te ontwikkelen.

De verloren Zoon

Het verhaal van de verloren zoon is het verhaal van de mensheid als groep. Het pad van in - en evolutie wordt hierin weergegeven en waarbij de episode in de varkensstal overeenkomt met deze periode, voorafgaand aan het inzicht dat hij zich wenst terug te keren naar de Vader.

In het begin vond de oorspronkelijke ‘oorlog in de hemelen’ plaats, toen de zonen van God, die toegaven aan de goddelijke drang om te ervaren, te dienen en te offeren, zich afscheidden van de zonen van God, die geen gehoor gaven aan een dergelijke ingeving, maar die verkozen in hun oorspronkelijke en hoge bestaanssfeer te blijven. Van deze waarheid getuigde Christus zelf in het verhaal van de verloren zoon en zijn verhouding tot zijn oudere broeder, die het vaderlijke huis niet verlaten had.

Reincarnatie of wedergeboorte en de Wet van Oorzaak en Gevolg

Johannes de doper werd onthoofd in de kerker door Herodes: dit als gevolg van de zelf ontwikkelde oorzaak dat hij in een vorig leven als Elia verschillende mensen liet onthoofden omwille van hun gebrek aan Godsvrucht.

Mattheus 17: de gedaanteverandering op de berg: ‘Maar Ik zeg u: Elias is reeds gekomen...’’Toen begrepen de leerlingen dat Hij hun over Johannes den Doper gesproken had’.

Of het verhaal waarin Jezus de blinde geneest en waarbij de leerlingen hem vragen: ‘Meester, wat heeft hij misdaan dat hij blind geboren is?’

Tal van andere voorbeelden waren oorspronkelijk in de verhalen opgenomen, maar zijn door het eerste concillie van Constantinopel door de toenmalige overheid van de kerk verwijderd geweest. Zo ook informatie over de chakra’s, het etherisch lichaam, enz.

 

Door de betekenis van namen en gebeurtenissen te begrijpen, ontstaat veel inzicht.  Bron: Alice A. Bailey ‘Van Bethlehem tot Golgotha’.

Nazareth bv. betekent: ‘dat wat gewijd is, of voorbestemd’

Galilea betekent ‘het wentelen van het wiel’, het wiel van leven en dood.

Bethlehem, ‘het huis des broods’ waar hij op speciale wijze het brood des levens moest worden voor een behoeftige wereld.

Jozef betekent: ‘hij die zal toevoegen’ , hij is een bouwvakker, een timmerman.

In de stal, die naar alle waarschijnlijkheid een grot moet zijn geweest, waar Jezus geboren werd, waren de vijf natuurrijken vertegenwoordigd: mineralenrijk (grot), het hooi (plant), os en ezel (dier) waarbij de os ook verwijst het feit dat de stier nog aanbaden, een gebruik uit het Stiertijdperk toen de zon door dit teken ging. Ezel is het dier waarop hij Jeruzalem binnenrijdt. De schapen in de wei verwijzen naar het Ramtijdperk dat het Vissentijdperk voorafgaat. Het vierde natuurrijk (de mens) door Maria en Jozef en de dualiteit van het vrouwelijk en mannelijk principe en het Zielenrijk, het Christusbewustzijn door Jezus.

De engelen (het devarijk), waar de mensheid op later datum (terug) zal mee leren samenwerken: ‘vrede op aarde aan alle mensen die van goede wille zijn’: een toekomstvisie: Wanneer uitdrukking zal worden gegeven aan het Christusbewustzijn zal er een einde komen aan haat en scheidsmuren zullen zijn neergehaald. Daar waar welbehagen en goede wil is, daar moet vrede zijn. 

De drie wijzen uit het Oosten 

Deze wijzen waren de 3 latere Meesters uit de Planetaire Hiërarchie:

Gaspar was de latere Meester D.K.

Melchior was de latere Meester   Morya.

Balthazar was de latere Meester Koot Humi.

De drie Koningen: Zij zijn het symbool van die discipelen in de huidige wereld, die het punt hebben bereikt waar ze zich kunnen voorbereiden voor de eerste inwijding, hun kennis om kunnen zetten in wijsheid en alles wat ze hebben te offeren aan de Christus in hen.

De geschenken verklaren ons het bijzondere soort discipline waaraan men zich moet onderwerpen: goud, wierook en myrrhe. Goud symboliseert de materiële aard, wierook de emotionele en myrrhe de denkaard. Deze drievoudige aard moet worden onderworpen en geofferd door diegene die geboorte wil geven aan het Christusprincipe in zijn leven.

Zarathustra: aandacht voor twee fundamentele beginselen in de wereld: goed en kwaad; waardoor op de dualiteit van het bestaan werd gewezen.

Mozes: oproep God te erkennen en wetten en regels om zich in gerechtigheid te disciplineren.

Boeddha: Gaf een heldere kijk op de wereld der oorzaken en gaf een weg aan om zich te bevrijden uit het sterfelijk bestaan.

Christus: Onthulde ons het kosmisch beginsel van Liefde.

Christus als de Verlosser van de wereld: verlosser omdat hij de deur naar het Koninkrijk Gods; het Zielenrijk, had geopend.

Het denkbeeld van eenheid van God en Zijn medemensen bracht Hem ertoe het laatste avondmaal in te stellen, waarvan de symboliek op zo’n tragische wijze verloren is gegaan in de theologische praktijk. De grondtoon van die avondmaaldienst was broederschap.

In de bijbel werd het woord Zonde meestal als synoniem gebruikt voor ‘onwetende’.

Wanneer het etherisch voertuig, het zenuwstelsel, het endocriene klierenstelsel en de bloedstroom een punt van vervolmaakt geworden samensmelting of synthese of een gecoördineerde werkzaamheid hebben bereikt, dan verschijnt dat ‘overvloediger’ leven waarvan Christus sprak.

Christus als benaming voor het hoofd van de Hiërarchie, m.n. de Heer Maitreya, overschaduwde Jezus als historische figuur en dit tijdens de 3 laatste en meest openbare levensjaren. Jezus heeft zich in die drie jaren beschikbaar gesteld om als kanaal te dienen voor uitspraken die door de Christus aan de wereld werden gedaan.  Deze overschaduwing én de samenwerking tussen Maitreya en Jezus zijn nooit erkend geweest.

Een Chrestos was vroeger een aanduiding voor iemand die het Christusbewustzijn uitdroeg.

‘Verlost door het bloed van Christus’ wil zeggen dat diegene die het leven van een Chrestos leeft zichzelf verlost van zijn lagere aard en kan getuigen een geïncarneerde Zoon Gods te zijn. In dit verband zijn bloed en leven synonieme termen.

Dienst is de grondtoon van bevrijding. Christus was de ideale Dienaar.

Laat mij u er tevens op wijzen dat, gelijk de Kabbalah en de Talmud secundaire lijnen van esoterische benadering van de waarheid en hun technieken materialistisch zijn, het Oude Testament nadrukkelijk een secundair geschrift is en geestelijk niet op één lijn staat met de Bhagavad Gita, de oude geschriften van het Oosten en het Nieuwe Testament. (Jezus zei over het Nieuwe Testament: Dit is een ‘nieuw’ verbond.)

In het evangelieverhaal zijn vier momenten opgetekend die het wilsaspect tot uitdrukking laat komen in een steeds opklimmend proces:

  1. Zijn verklaring aan zijn ouders in de tempel: ‘Weet gij niet dat ik bezig moet zijn met de wil van de Vader?’

  2. Zijn verklaring aan Zijn discipelen: ‘Ik moet opgaan naar Jerusalem’. Dit was een aanduiding dat Hij nu een nieuw doel had. De enige plaats van volmaakte vrede (de betekenis van Jerusalem) is Shamballa; de plaats waar de Wil van God gekend wordt.

  3. ‘Vader, niet mijn wil maar de Uwe’: via het proces van de vierde inwijding (de Kruisiging of Grote Verzaking) waarin hij van Zielebewustzijn overgaat naar Monadische ervaring en in dit planetair bewustzijn zich richt op de Wil van de Planetaire Logos.

  4. ‘Zie ik ben met u tot aan het einde der tijden’: Hier sprak doorheen Jezus het hoofd van de Hiërarchie die de goddelijke Wil uitdrukte om de wereld zonder onderbreking en zonder einde met Zijn overschaduwend bewustzijn te doordringen en te bezielen totdat de laatste pelgrim huiswaarts zal zijn gekeerd.

Een van de grootste aller misvormingen en een van de meest misleidende van het theologisch onderricht is de uitleg geweest van het woord ‘verrijzenis’. Hiermee werd niet bedoeld de verrijzenis van het grofstoffelijk lichaam of onsterfelijkheid, maar Verrijzenis onderricht de ‘levende activiteit van het Leven’ en de toestand van het ‘onveranderlijk Zijn’.

Pinksteren beeldt niet de zegepraal uit van de orthodoxe christenheid, maar betekent de universele verspreiding van het Christusbewustzijn door alle tijden heen in het hart van ieder menselijk wezen.

Jezus was niet toevallig een jood die onder hen als Messias verscheen. Het Joodse ras verwierp de Christus als Messias waardoor het figuurlijk en letterlijk in het teken van de Ram is gebleven, terwijl ze hadden moeten meegaan in het evolutieve proces van het Vissentijdperk dat bij de geboorte van Christus een aanvang nam. De Christus zal wederkeren in het teken van Waterman. Hopelijk reageren ze dan wél op het evolutionaire proces. Bron: Alice A. Bailey: ‘De Stralen en de Inwijdingen’. 

Uitspraken:

bullet

Die in Mij gelooft, de werken die Ik doe, zal hij ook doen en zal meer doen dan deze’ (Joh.XIV,12).

Er moet dus nog meer worden geopenbaard. Er is nog veel meer onder de zon. Het zijn slechts onze beperkingen als menselijke wezens die ons verhinderen om alles waar te nemen wat er is.
bullet

‘Zalig zijn de reinen van Hart, want zij zullen God zien’ (Math.V,8).: Wie zich inspant om de lagere aard te zuiveren zal met God wandelen.

Het woord ‘zuiverheid’ komt van het sanskriet ‘pur’ hetgeen betekent vrij van vermenging, van beperking en van de gevangenschap van de geest in de ketenen van de stof.
bullet

Johannes de doper zei: ‘Ik doop u met water, maar Hij die komt zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur’. Water duidt op de emotionele aard. Vuur duidt op het denkvermogen.

Jordaan betekent ‘dat wat omlaag gaat’, dat wat verdeelt; rivier betekent in de esoterie onderscheidingsvermogen.

De duif is steeds een symbool van vrede. Wie zijn lagere aard; o.a. de emotionele (water) zuivert, zal het Christusbewustzijn demonstreren en daardoor Gods vrede uitdrukken.

Naar boven ••>

 

Programma B & NL

Naar boven ••>

 

Links & literatuur

Links

 

Tijdschriften

Boeken

Naar boven ••>